Ja i Martin będziemy mieli dziecko.
Twoja matka wkrótce będzie miała przeszczep.
Zróbmy coś na wszelki wypadek.
Przebadamy twoją krew. Może zostaniesz dawcą.
Moi milczący przyjaciele.
- To ty jesteś szpiegiem. - Mimo tego cię kocham.
Jebany komuch!
Zgubiła mi się. I nie wiem, gdzie jest!
- Mam przesrane! Co mam robić?! - Skup się, Moritz.
Zajmę się tym.
Mam bilety do kina.
- Chcesz pójść ze mną? - Tak, chętnie.
Nie dość, że muszę węszyć za komuchami w pracy,
to jeszcze mój własny syn zadaje się z ich sługusami.
W zasadzie jesteś takim samym nazistą, jak twój ojciec.
Wynoś się z mojego domu i więcej nie wracaj!
Ingrid!
Wstawaj, Ingrid.
Halo, słychać mnie?
- Tu Tischbier. - Możemy rozmawiać?
Stało się coś?
- Natychmiast wracaj do Berlina. - Teraz?
Tak, teraz. Pośpiesz się.
Poruczniku Stamm?
Informuję, że urżnął się pan minionej nocy konkretnie.
Tańczyłeś nago. Nawalony jak szpadel.
- To nie ja. - Bujałeś się do Bonnie Tyler.
Tak, już ci wierzę.
Ale obciach.
Gadałeś coś o jakiejś Annett.
A potem o bezpieczeństwie narodowym i zimnej-gorącej wojnie.
I jakichś pęknięciach w systemie.
Wszyscy moi współlokatorzy mają cię teraz za szpiega.
Bo jestem szpiegiem.
Serio?
Szpiegiem z Niemiec Wschodnich. Szpieguję dla KGB.
No dobra, przyznam się. Pracuję dla Mossadu.
- Żydowski superbohaterze. - Ano.
Ale to tajemnica. Nikt nie może się dowiedzieć.
Dobrze, nie powiem nikomu.
To bardzo ważne.
- Inaczej będę musiał cię zabić. - Dobra.
- Dokąd to? - Na chwilę.
Po bułki na śniadanie.
Chyba, że chcesz coś innego.
- Bułki z rodzynkami? - Tak jest.
Do zobaczenia.
Poruczniku.
Otrzymał pan oficjalne zaproszenie do stolicy NRD.
Odczep się!
To ty ją zabiłeś. Wiem to, Tischbier.
- Pozbieraj się. - Linda nie żyje, cholerny gnoju!
Musieliśmy opanować sytuację. Chodziło o bezpieczeństwo narodowe.
To właśnie robisz, co? Kręci cię kontrolowanie ludzi!
Posprzątałem tylko burdel, jaki sam stworzyłeś.
Mógłbyś chociaż podziękować.
Odpierdol się!
Mówi się "dziękuję".
Nie ma za co.
Teraz jedziesz do Berlina.
- Nigdzie nie muszę jechać. - Wykonasz rozkaz, jasne?
Ja odpadam, Tischbier.
Przekaż to Lenorze: odpadam.
Rano pogorszył się stan twojej matki.
Ale twoja ciotka była uprzejma natychmiast załatwić jej operację.
Ty zaś zostaniesz dawcą. Gratulacje.
I mam w to uwierzyć?
- Przecież była daleko w kolejce! - Już nie. Dzięki twojej służbie.
Kłamiesz, Tischbier. Nie chcecie, bym zrezygnował.
Naprawdę chcesz tak zaryzykować? Okłamałem cię kiedykolwiek?
- Jesteś mordercą. Nie masz sumienia. - Sumienia?
A kto obściskuje nową pannę,
gdy jego ciężarna dziewczyna siedzi w domu?
Zmiataj stąd. Matka pilnie cię oczekuje.
Operacja zaczyna się dziś o 17 w szpitalu Charité.
- Muszę wrócić do jednostki. - Zajmiemy się tym.
Zasuwaj na pociąg, inaczej nie zdążysz!
.:: GrupaHatak.pl ::. .:: seriale-asd.pl ::.
{c:$aaeeff}Deutschland 83 V: Ćwiczenia Cold Fire
{c:$aaeeff}Tłumaczenie: kat Korekta: sindar
Kanclerz Helmut Kohl odrzucił grecką propozycję
opóźnienia rozmieszczenia rakiet Pershing II w Europie Zachodniej.
Apeluję do sowieckich przywódców o zrozumienie.
To porozumienie leży również w interesie ich państwa.
Aby wcielić w życie swoje hegemoniczne ambicje,
Waszyngton ryzykuje wybuchem wojny termojądrowej.
- Zimna wojna staje się gorąca. Główny Zarząd Wywiadowczy Stasi
Reagan wierzy, że rakiety Pershing II wygrają dla niego wojnę jądrową.
Dolecą z RFN aż do Moskwy tak szybko, że nie będziemy mieli czasu na odpowiedź.
Cztery minuty i bum!
- Wybiją nas jak muchy. - Czcze przechwałki.
- Żadnych Pershingów póki co nie ma. - A macie pewność?
Poza tym mają one taką skuteczność, jak hitlerowska Wunderwaffe V2.
- Albo te całe "gwiezdne wojny". - Reagan to arogancki głupiec!
- A tacy są niebezpieczni! - Starczy już.
To aktorzyna, który lekceważy możliwości socjalistycznego wywiadu.
Otóż to, towarzyszu Schweppenstette.
Socjalistyczny wywiad jest i będzie naszą najlepszą bronią.
Wy zaś jesteście jego częścią, towarzysze ze Stasi.
Oto Rakietno-Jadiernoje Napadienie. Operacja RJAN.
Dzięki RJAN będziemy w stanie przewidzieć
następne posunięcia naszych wrogów, a zatem możemy je wyprzedzić.
- Słucham. - Lenora Rauch, attaché kulturalny, Bonn.
Czy mam natychmiast uaktywnić moich agentów na terenie RFN?
Tak, zwłaszcza tych zaangażowanych bezpośrednio w planowanie NATO.
- Jaszczurka jeszcze siedzi w MON? - Tak.
Są jeszcze sekretarka Sunshine w Brukseli,
- Spryt w Partii Zielonych i... - No i nie zapominajmy o Kolibrze!
- Jest przy NATO-wskim generale Edelu. - Świetnie.
Doprawdy, monitorujemy o której gasi się światło w NATO?
Czy to nie marnotrawienie naszych zasobów?
Towarzyszu Fuchs,
procedury w operacji RJAN są niezwykle szczegółowe.
Czuwał nad nimi sam towarzysz Andropow.
Jak wiecie, stał on na czele KGB przez 15 lat.
Więc, jeśli mówi on, że nie wolno nam zlekceważyć żadnego detalu,
to nie zlekceważymy najmniejszego detalu.
Towarzysze, wiemy już, że Amerykanie chcą nas zaatakować.
Nie wiemy tylko kiedy.
Dworzec Główny w Kolonii
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Baza Ferdinand Braun Daun, RFN
Proszę.
Porucznik Stamm miał wypadek na rowerze.
- Na urlopie potrącił go samochód. - Poważny wypadek?
Wyliże się.
Ale przez tydzień musi być na zwolnieniu.
- A porucznik Edel? - Nie wiadomo, panie generale.
Nie stawił się na służbie i nikt nie widział go w koszarach.
No tak. Dziękuję.
Kramer?
Nie chcę, by traktowano go wyjątkowo ze względu na to, że jest moim synem.
Jeśli nie dostarczy żadnego usprawiedliwienia,
- zgłoście to żandarmerii. - Tak jest.
No by to...
Dlaczego, do cholery, nie odbierasz? Ursula?!
Słuchaj, albo Alexander się ogarnie, albo będą konsekwencje!
Zrozumiano? Halo, Ursula!
Ja mam dość. I jeśli on też, to równie dobrze może się spakować.
Niech pójdzie na to swoje ASP. Byleby przestał robić ze mnie durnia!
Możesz mu to przekazać? Ursula!
Dom Tischbiera, Bonn, RFN
Dzień dobry.
- Gdzie byłeś? - W pracy.
Nie chciałem cię budzić.
- Dziękuję, nie palę. - Na wszystko przychodzi pierwszy raz.
Aż tak było widać?
Słodki jesteś.
I mam wielkie szczęście.
Nie wracam do wojska.
- Nie? - Nie.
Nie chcę być częścią problemu, lecz jego rozwiązania.
Chcę się do niego przyczynić.
A nie jest to aby forma buntu przeciw ojcu?
O co ci chodzi? Przecież nie jestem jakimś nastolatkiem.
A może bierzesz mnie pod włos?
Ciebie?
Owszem.
Szkoda, że tak mało poważasz moje poglądy polityczne.
Skoro masz to naprawdę na myśli,
to zastanów się, gdzie najskuteczniej możesz realizować swoje cele.
W Bundeswehrze, wojskowym centrum decyzyjnym,
czy z nami, na ulicy, trzymając ludzi za ręce?
Czyli sądzisz, że powinienem wrócić do wojska?
Chyba wolno mi mówić, co myślę?
Armia, to jedno wielkie gówno.
Jestem tam sam, jak hipokryta. Nie wiesz, jak to jest.
Alex.
- Czemu niby mam wracać? - To twoje życie.
Dla pokoju na świecie? Bo to słuszne?
Bo cierpienie uszlachetnia? Dlaczego?
Sam to mówiłeś: bo dowództwo jest głuche na głosy cywili.
Ale ty masz szansę zreformować system od środka.
Co?!
- Alex... - Rozumiem, mam spadać.
- Nic nie rozumiesz. - Wyraził się pan jasno, profesorze.
Zaczekaj chwilę.
- Nie reaguj przesadnie. - Słucham?!
- Nie chcę, byś odchodził. - Szkoda, że nie zapaliłem, co?
Zabierzecie tamtą walizkę z prawej.
- Co w niej jest? - Kawa dla szefostwa.
Zabierzecie ją do Berlina Wschodniego.
Ale najpierw przekażecie czerwone puszki komuś w Berlinie Zachodnim.
- A co jest w tych puszkach? - Kawa bezkofeinowa.
- Kawa bez kofeiny. - Słucham?
Żeby w nocy dobrze się spało.
Tu macie adres.
Co z waszą matką?
- Jak poznam tego łącznika? - On pozna was, towarzyszu.
Klinika Transplantologii, Charité Berlin Wschodni, NRD
Coś się zmieniło?
- Bardzo dziękuję za pomoc. - Nie ma za co.
Gdybyś chciała o czymś porozmawiać, wysłucham cię kiedy zechcesz.
Odetchnij świeżym powietrzem. Ja z nią zostanę.
Zdekodowaliśmy połowę raportu, nim szyfr uległ zmianie.
Ale nie martwcie się.
- Całą noc będą nad tym siedzieć. - Dobrze.
Natrafiliście w tekście na coś o nazwie Able Archer?
Able Archer?
Nie, nie natrafiliśmy. Cóż to?
Sam bym chciał wiedzieć.
Dobrej nocy, towarzyszu.
Dobra robota.
To bardzo ważne, by wasza analiza zgadzała się ze stanowiskiem Moskwy.
Przejście graniczne RFN-NRD Marienborn, NRD
Kontrola paszportowa NRD. Dokumenty poproszę.
Chce pan dotknąć?
Mogę, naprawdę?
Kontrola paszportowa NRD. Dokumenty poproszę.
- Dlaczego przekraczają państwo granicę? - Jedziemy do Berlina Zachodniego.
Dokumenty poproszę.
Proszę się odsunąć.
Który bagaż?
- Mały czarny. - Proszę otworzyć.
- Czym różnią się puszki? - Obie są kawami.
Ale czerwona jest bezkofeinowa, żeby w nocy dobrze się spało.
Dokumenty poproszę.
Wejdź, Moritz.
- Dlaczego "Moritz"? - Cześć.
- Jak się tu dostałeś? - Jakiś cudak mnie wpuścił.
Sam jesteś cudakiem. Co tu robisz?
Nie mam gdzie przekimać.
- Co jest? - Nie wracam.
Do jednostki?
- Masz przepustkę? - Nie, dałem dyla.
Mama będzie się martwić.
Nie możesz tu zamieszkać. Musiałbyś na siebie zapracować.
- Mogę myć gary. - Nie chodziło mi o prace domowe.
Yvonne, czekamy na... O, cześć.
- Zaraz będę. - Jasne.
- Zaczekamy. - Super.
No to słuchaj...
- Serio, muszę tu spać. - Dobra.
- Ale masz się zachowywać. - Tak.
- Do później. - Pa.
Dziękuję, pani Edel.
- Witam, panno Netz. - Dzień dobry, pani Edel.
- Co się pani stało w oko? - To? Gra w tenisa.
Wyobraża sobie pani?
Tak przejmujemy się losem świata, a niebezpieczeństwo czyha tuż obok.
- Dam znać pani mężowi. - Nie trzeba, tylko to zostawię.
- Zwolnienie lekarskie mojego syna. - Och, zachorował?
Tak, złapał jakiegoś wirusa, ponoć to zaraźliwe.
- Naprawdę? - Tak.
To nie powinien leżeć w szpitalu w bazie?
Nie, lepiej niech zostanie w domu. Nie przenosimy go z uwagi na zakaźność.
Tak, wcale nie wygląda to dobrze.
Cóż, zatem miejmy nadzieję, że i pani się nie zarazi.
Niech się pani o mnie nie boi. Proszę to dać mężowi, dziękuję.
AIDS, śmiertelna plaga, tajemnicza choroba
Targi Berlińskie
Kurfürstendamm Berlin Zachodni, RFN
PRZY KIOSKU
- Masz dla mnie bezkofeinową? - Tak.
Kim ty, do diabła, jesteś?!
Wiesz co, Alex? Miłość jest zaraźliwa.
- Wraca, gdy ją kogoś obdarzysz. - A co z nieodwzajemnionym uczuciem?
- Połowa piosenek pop o tym mówi. - Zmień siebie, zanim zmienisz świat.
- Miłością. - Nienawiść jest o wiele potężniejsza.
- Słucham? - Bez użycia siły nie postawisz na swoim.
Wiesz co? Ojciec tak gada.
- My nie wierzymy w przemoc. - Ale ona nie zniknie.
Niezależnie w co wierzycie. A może to właśnie jest droga do wolności?
- Miłość nią jest. - To kochajcie się czule,
- gdy świat zrobi się radioaktywny. - Alex!
No co, wasza miłość to usprawiedliwienie pasywności.
- Przestań. - Tacy jesteście wolni,
ale pierdolicie tak samo jak wojsko.
I to jest porypane, wiesz? Rozumiesz mnie w ogóle?
- Przestań już pieprzyć! - Spokojnie, bez przemocy.
- Zostaw mnie! - Devito!
Przykro mi.
Weź mój samochód.
- To ty, Wolfgangu? - Tak.
Jestem w kuchni.
Usiądź już. Zaniosę obiad Alexowi i zaraz wracam.
A my jemy w kuchni?
A rybka tak dobrze pływała.
Zaczekaj!
Poczekaj.
Słyszałem o Ingrid w szkole. Co się stało?
To takie skomplikowane...
Gdzie jest Martin? Przecież powinien tu być.
To okropne z jego strony.
Najpierw porzucił ciebie, a teraz własną matkę.
Co?
Martin mnie nie porzucił!
Poświęcił się dla mnie i dla naszej ojczyzny.
- Pojęcia nie masz. - Annett!
Nieważne, gdzie jest Martin. Ja jestem przy tobie.
Kocham cię.
Jestem w ciąży. Z Martinem.
I co z tego?
Wiesz, po co mi był samochód Ingrid?
Prowadzę objazdową bibliotekę. Z książkami na indeksie.
Sołżenicyn, Heim, Johnson, Orwell.
Wszyscy mamy prawo czytać te książki.
Ale nam nie wolno, bo władza wymyśliła sobie cenzurę!
Co?
Nie widzisz, że władza chce tylko, byśmy byli szczęśliwi?
Groźne mrzonki i fałszywe wartości tylko nas ogłupiają.
Te książki nie są groźne. Chcemy tylko uczynić nasz kraj lepszym.
Lepszym dla twojego dziecka.
Tak.
Otóż to. Tak.
Bardzo dziękuję.
- A to co? - Sos Worcester.
- Jak? - Worcester. Bardzo smaczny.
- To taki sos... - Starczy.
Jeden zabity i 23 rannych. Co się dzieje?
- O czym mówicie? - Carlos, Maison de France, bum.
- Carlos Szakal? - Tak.
Rany! W zeszłym tygodniu wrócił.
Niestety, musieliśmy mu oddać sprzęt.
Martwiłem się o naszych, więc usunąłem detonatory.
Dobrze. Pewnie załatwił sobie nowe.
- Jak możecie się śmiać? - Bo Carlos wysadził pół Ku'dammu?
I co w tym zabawnego? Słyszeliście towarzysza Stiepanowa.
- Mamy już dość na głowach! - Ale cóż to był za wybuch.
A jeśli odkryją, kto za tym stał? Przecież to akt wojny!
Dajecie Zachodowi pretekst do odwetu!
A może to samospełniające się proroctwo?
Każdy mógł wesprzeć Carlosa. Libańczycy, Palestyńczycy, Syryjczycy...
Dlaczego RFN ma obarczyć tym nas?
Mogą nas podejrzewać, ale niczego nie udowodnią.
- Nie ma dowodów. - A gdy nie są czegoś pewni,
to robią się niespokojni. Lubię ich niepokój.
Towarzyszu Fuchs, nie pora na dąsy,
Mamy coś, czego nie ma w Niemczech.
Usiądźcie, zjedzcie, czas na małą przerwę.
- Siadajcie. - I proszę bardzo.
- Sosu Worcester? - Poproszę.
Muszę to zapamiętać. Przywiozę trochę.
Moja siostra potrzebuje natychmiast pomocy.
- Jej syn już jest? - Nie, ale nie można czekać.
Nie dotrwa do wieczora.
Pani Rauch?
Niestety. Bez dawcy nic z tego.
- W całym kraju nie ma jednej nerki?! - Chce pani użyczyć swoją?
Niestety, nie mogę.
To moja siostra, jasne? Ma jej pan ocalić życie.
Gdzie w ogóle jest Martin?
Panie Posimski?
Przydaj się na coś i odwieź pannę Schneider.
- Chcę tu zostać. - Pojedziesz do domu.
Zadzwonię, kiedy będzie po wszystkim.
Przejście graniczne NRD-RFN - Dzień dobry.
Bardzo się śpieszę.
- Pójdziecie z nim. - Ale ja nic nie zrobiłem!
Oczekiwaliśmy was.
Chodź.
Hej, mamo. Jestem tu. Wszystko będzie dobrze.
Czas się kończy, panie Rauch.
Daj mi chociaż szansę.
Kocham cię, Annett.
Miał dziś miejsce atak terrorystyczny na Maison de France w Berlinie.
Wysadzono ładunek zawierający co najmniej 24 kg dynamitu.
Eksplozja zniszczyła dwa piętra i uszkodziła fasadę
budynku Francusko-Niemieckiego Centrum Kultury.
Świadkowie twierdzą, że co najmniej jedna osoba nie żyje.
23 inne są ranne, niektóre ciężko.
Zdaniem władz, atak ten...
Wysadzono bombę zrobioną z co najmniej 24 kg dynamitu.
Wybuch uszkodził dwa piętra oraz większą część...
...aktem zemsty armeńskiego ugrupowania ASALA.
Głównym podejrzanym jest Ilich Ramírez Sánchez,
znany również jako Carlos Szakal.
Mówi Schweppenstette.
Nazwisko?
Już idę.
W czym mogę pomóc, panno Schneider?
To dobra książka, ale zakazana w NRD.
Wiem, gdzie znaleźć ich więcej.
Ale mam ważną wiadomość dla mojego chłopaka.
Dobry wieczór.
Jestem por. Alexander Edel.
49. Batalion Łączności Bundeswehry, 2. Kompania.
- Oferuję swoje usługi. - Chwilę.
Przyszedł ktoś do was.
Zaraz ktoś przyjdzie.
Przedstawicielstwo dyplomatyczne Niemieckiej Republiki Demokratycznej